امروز به خود گفتم:
احساس می کنم که نشسته ام و زمان را می نگرم که می گذرد.همین و همین.
حرفهایی هست برای نگفتن
و ارزش عمیق هر کسی به اندازه حرفهایی هست که برای نگفتن دارد.
وکتابهایی نیز هست برای ننوشتن
و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کنابی
که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم
و جلدش را به صاحبش پس دهم
و خود به کلبه بی در و پنجره ای بخزم
وکتابی را آغاز کنم که نباید نوشت.
"دکتر علی شریعتی"
خدا نگهدار
معلم اذیضم،
اظ اینکه به من خاندن نوشطن عاموختی،حذار بار اظت ممنونم.
عشق تنها کار بی چرای عالم است
چه،آفرینش بدان پایان می گیرد.
معشوق من چنان لطیف است
که خود را به بودن نیالوده است
که اگر جامه وجود بر تن می کرد
نه معشوق من بود.
"دکتر شریعتی"
حقیقتا کامل باشید،تمام چیزها به سمت شما خواهد آمد.
لائوتسو
آئورا خارج از بدن وجود دارد.اما به هفت چاکرا مربوط است و
محصورشان می کند.بنابراین آن را چاکرای هشتم می گویند.
رنگ،اندازه و شکل این هاله محافظ،که بدن را احاطه کرده است،
با توجه به سلامت روحی،عاطفی،ذهنی و جسمی ما و بسته
به اینکه چاکراها کاملا متعادلند یا خیر،تغییر می کند.
معمولا آئورا از هر طرف به اندازه چند پا از بدن فاصله دارد.
اگر آئورا،کوچک،تیره و بسته باشد،نشانگر ضعف است و شروع
بیماری یا فشاری عاطفی،روانی یا جسمی.
وقتی قوی،روشن و باز باشد،می توانیم خودمان را از بیماری،
بدگویی و استرس در امان نگه داریم.
وقتی چیزی ما را اذیت می کند(مهم نیست چقدر جزیی باشد)
آئورای ما کوچک و بسته است.برعکس هنگامی که تیرها و زنجیرها
تاثیری روی ما ندارند،آئورای ما قوی و باز است.
فعالیتهای که آئورا را قوی و فعال می سازند:
مدیتیشن،یوگا،رژیم غذایی سالم،استراحت،
برقراری تعادل بین کار وتفریح.
برای تکمیل کار جاکراهای خود،آئورای خود را تصور کنید و با آن
ارتباط برقرار کنید.فرض کنید این لایه محافظ قوی تر،روشن تر و زیباتر
شده است.وقتی که به سلامتی،سازش و شادی در هر مرحله ای
فکر می کنید،آئورای شما رشد می کند و گسترش می یابد.
برگفته زیر تمرکز کنید:
"نیروی وجودم مرا حفظ می کند."
دیدم نگار خود را می گشت گرد خانه
برداشته ربابی می زد یکی ترانه
بازخمه چو آتش می زد ترانه خوش
مست و خراب و دلکش از باده شبانه
در پرده عراقی می زد به نام ساقی
مقصود باده بودش،ساقی بدش بهانه
ساقی ماهرویی،در دست او سبویی
از گوشه ای درامد بنهاد در میانه
پر کرد جام اول زان باده مشعل
در آب هیچ دیدی کاتش زند زبانه
بر کف نهاد آنرا از بهر عاشقانرا
آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
بستد نگار از وی اندر کشید آن می
شد شعله ها از آن پی بر رود سر روانه
می دید حسن خود را می گفت چشم بد را
نه بود و نه بیاید چون من در این زمانه
شمس الحق جهانم معشوق عاشقانم
هر دم بود به پیشم جان و روان روانه
" خردمندان از درخت تغییر ناپذیر زندگی می گویند که ریشه
اصلیش بالاست وشاخه هایش در زیرند. " بگاواد گیتا
هفتمین چاکرا،چاکرای تاج،که کاهوی هزار پر نامیده می شود،
نماد پاکی و معنویت است.این چاکرا هم از نظر موقعیت فیزیکی
و هم میزان انرژی،برترین مرکز انرژی است و نشانگر آزادی.
دانش خارق العاده،درک عمیق،بصیرت درونی و ارتباط با آخرین حد
رشد روحی و تنویر افکار است.
این چاکرا به اتحاد با خود برتر،عالم وجود و عالم روحانی راه دارد.
رنگ:سفید یا بنفش
عنصر:انرژِی
جایگاه:بالای سر
قسمتهای مرتبط در بدن:مرکز سر،مغز و ملاج
خصیصه های اصلی:خرد،شهود،پیشرفت روحی،نوع دوستی،
فارغ از خود بودن،ارتباط با یزدان،آگاهی از دنیای برتر
عصاره گل:کاهو،لاله ستاره ای،بومادران
روغن ها:کندر،شمعدانی معطر،سندل
غذا:هیچ(روزه داری،نوشیدن آب یا انواع میوه)
پی آمدهای نامتعادل بودن چاکرای تاج:
بی هدفی،پوچی،بی معنا بودن،بی تفاوتی و افسردگی.
دلبستگی به مادیات پدید می آید و گاه معنویات و اخلاقیات
تضعیف می گردند.ممکن است احساس قطع ارتباط با جریان زندگی
و طبیعت بروز کند.در این حالت گویی معنویات وجود ندارد و تبعیت
بی چون و چرا از عقاید خشک مذهبی رخ می دهد.
پی آمدهای نامتعادل بودن :
پی آمدهای روحی و روانی:نگرانی،افسردگی،روان پریشی و جنون
پی آمدهای فیزیکی:مشکلات پوستی،حساسیت به نور،صدا و
محیط اطراف،بیماریهای مغزی-عصبی،بیماریهای سیستم عضلانی-
اسکلتی و خستگی مزمن
هنگامی که این چاکرا در حال تعادل باشد،فرد را به سمت آگاهی
عمیق سوق می دهد و وی درست مثل شکوفه کاهو می شکفد.
این تعادل ما را به ایزد و آگاهی مربوط به عالم هستی ربط می دهد
و با طبیعت ذاتی معنوی نیز مرتبط می سازد.
اگر این چاکرا متعادل باشد:
بروز سرنوشت حقیقی فرد
حس قوی معنویت
راهیابی به حقیقتهای نهفته در ضمیر نا خودآگاه و غیر هوشیار
احساس سعادت و برکت
فعالیتهای سودمند برای تعادل و بهبود:
مدیتیشن سکوت،آواز خواندن و تنفس هشیارانه
حافظ موسیقیدان حرفه ای نبوده،اما این دلیل نمی شود که
ما وی را موسیقی شناس و یا دوستار موسیقی ندانیم.
احساس موسیقی در حافظ،تا بدان مایه بوده است که موانع
و شرایط محیط،نتوانسته است مانع بروز و ظهور این احساس
در آثار وی شود.
اکثر کلمات به خاطر مصوتهای موجود در آنها واجد یک نوع
موسیقی است.بسیار است الفاظی که هر یک معنای واحد
و مقرر شده ای دارد و فراوان است کلماتی که هر یک معنای
لغوی خاص دارد ولی در محاوره یا کتابت و به ویژه در شعر
معنای دیگری به خود می گیرد،مانند نرگس که نام گلی است
اما همین لفظ وقتی در شعر می آید،در مقام استعاره معرف
دیدگان زیباست.
آنکس که از میان انبوه الفاظ،آنهایی را بر می گزیند که احساس
موسیقی را در آدمی بیدار می کند،گذشته از نظم،یک قطعه
موسیقی ابداع کرده است که فی نفسه زیباست.
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
آرتورگی نوشته است:غزل حافظ یک فرم غنائی پر احساس
دارد و فوق العاده به چکامه آلمانی شبیه است...این نوع
شعر،نوع بخصوصی است که برای دستگاههای آوازی سروده
شده و طبیعتا باید در فرم شرقی خوانده شود:چهار زانو،روی
قالی یا ایوان و لااقل با همراهی یک ساز.و این نیست جز اینکه
بگوییم:حافظ ذاتا مویسقی شناس یا موسیقی دان بوده است.
اجرای قرائت های قرآن ان به صوتی خوش آنهم بر چهارده روایت
بی آشنائی با موسیقی میسر نبوده است.
حافظان قرآن گزیری نداشته اند گه مقام های حجاز،عراق،حسینی،
اصفهان و مانند آنها را به خوبی بشناسند و درست خوانی این
الحان را به مدد موسیقی دانی فرا بگیرند.
حافظم در مجلسی،دردی کشم در محفلی
بنگر این شوخی که چون با خلق صنعت می کنم
سودی گفته است:
خواجه حافظ بغایت خوش آواز و خوش خوان بوده است.
صاحب مجمع الفصحا نوشته است:باید او را هم خواننده
دانست و هم دانای موسیقی.
دلم از پرده بشد حافظ خوش گوی کجاست
تا به قول و غزلش ساز نوائی بکنیم
توجه!
توجه!
یک عدد فردین گم شده.
از یابنده تقاضا می شه با ما تماس بگیره و مژدگانی دریافت کنه.
"دور دور لیلی است.لیلی می گردد و قصه اش دایره است.
هزار نقطه دوار.دیگر نه نقطه و نه لیلی.
لیلی بگرد،گردیدنت را من تماشا می کنم.
لیلی بگرد!تنها حکایت دایره باقیست."
یه سال دیگه هم گذشت.خدا رو شکر پر از تجربه بود.هر چند در کنار این تجربه ها،
اشتباهاتی هم داشتم.دوست عزیزی رو از خودم رنجوندم و می ترسم دیگه هیچ
وقت نبینمش... اگه این طرفا اومدی و این پستو خوندی لطفا
منو ببخشب.یر.ی عزیز
خدایا بابت داده ها و نداده هات شکر...
کمکم کن کاری که تازه شروع کردم به سرانجام برسونم.همون طوری که تو می خوای.
از همه دوستانی که تو این مدت به ما سر زدن و دلگرممون کردن ممنونم.
ازتون می خوام برای سلامتی تمام بیمارا دعا کنین ...
اگه بودنی باشه،در سال جدید بازم سعی می کنم که تمام خوشبختیهامو باهاتون
قسمت کنم. به قول استاد عزیزم عمو فردین گل:بوسه ها را به دوست خواهم داد،
زخمها را ذخیره خواهم کرد...(سرقت ادبی از استاد !)
و در آخر هم سال بسیار خوبی به همراه سلامتی براتون آرزو میکنم.
راستی باران جان هم سال نو رو تبریک میگه.کمی گرفتاره!
"از غم خبری نبود اگر عشق نبود
دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود"
